Bye, bye...

and good riddance...

Afrika en China

Vorige week overal in het nieuws: een grote bijeenkomst van Afrikaanse leiders in China om over verdere samenwerking en investering te spreken.


China is de laatste jaren meer een meer invloed aan het winnen in Afrika, en buiten goedkope producten naar afrikaanse landen te exporteren, doen ze dat ook door er massaal te investeren: infrastructuur, vooral wegen, gebouwen, spoorwegen. Waaronder bijvoorbeeld ook in Angola, waar je zowat van een Gele invasie mag spreken qua aantal bouwwerven.

Het grappige aan de manier waarop die bijeenkomst bij ons in het nieuws komt is dat, nog voor je eigenlijk goed op de hoogte bent van hoe, wat, en waarom er al direct de vage bemerking wordt bijgemaakt dat 'critici zich afvragen of de "locale bevolking" er wel voordeel bij heeft' en dat de wegen die ze 'dwars door het Afrikaanse binnenland trekken' alleen maar dienen om de grondstoffen tot aan de kust te brengen. Ongehoord zoiets: die denken toch nie zomaar te kunnen doen wat wij al enkele honderden jaren doen, zekers?
Ik had al eens iets vermeld over die 'Afrika-koorts' tussen de VS en China, maar het is boeiend te zien dat we ook hier in Europa, op onze eigen subtiele wijze weliswaar, meespelen is dit groot schaakspel. Olifant naar B5 aub...

terug thuis...

maar het is toch al serieus friskes ondertussen,
een schoon herfstzonneke dat wel.
good to be back...